İndirim Etiketi Görünce Mantığı Devre Dışı Bırakanlar Derneği

Geçen gün hiç ihtiyacım yokken, sırf %40 indirimde diye mutfak tezgâhına koyacak üçüncü bir kahve kupası aldım. Eve gelip paketi açtığımda kendime sorduğum ilk soru şuydu: "Gerçekten buna ihtiyacım var mıydı?" Cevap elbette koca bir hayır. Ama o sepete ekle butonuna basarken beynimde çalan zafer marşlarını duymalıydınız.

Günümüz ekonomisinde bir şey satın almak artık sadece bir mal edinmek değil, bir tür duygu yönetimi haline geldi. Hayatın diğer alanlarında kontrolü kaybettiğimizi hissettiğimiz anlarda, sepete bir şey ekleyip "Satın Al"a basmak bize sahte bir güç ve anlık bir mutluluk veriyor. O anlık dopamin salgısı geçip kargo kapıya dayandığında ise geriye sadece kart ekstresiyle baş başa kalmanın hafif buruk pişmanlığı kalıyor.

Etrafımız "Bu fırsat bir daha gelmez" çığlıkları atan bildirimlerle, algoritmaların tam da düşündüğümüz şeyi önümüze düşürdüğü reklamlarla sarılı. Hal böyle olunca harcamak bir ihtiyaçtan ziyade, günün stresini atma yöntemine dönüşüyor. Belki de bütçe yapmadan önce oturup duygusal bütçemizi gözden geçirmeliyiz. Çünkü bazen satın aldığımız şey bir ürün değil, sadece o an hissetmek istediğimiz küçük bir teselli oluyor.